அறிவியல் ரீதியாய் அதற்கு ஆயிரம் அர்த்தம் கூறினாலும், எனக்கு கிரகணத்தை பார்த்து சிலாகிக்கும்போது, சிறுவயதில் என் தாத்தாவிடம் கேட்ட சந்திரமண்டல கதைகள் நினைவுக்கு வந்துக் கொண்டிருந்தன... இது போன்ற ஸ்பேஸ் ஃபேண்டஸி ரசத்துடன் கூடிய நம்மூர் பழங்கதைகளுக்கு(ம்) என்னை ரசிகனாக்கிய என் தாத்தா கண்டிப்பாக மேலிருக்கும் நட்சத்திரங்களின் நடுவே ஜொலித்துக் கொண்டிருப்பார் என்று அறிவியல் அறிவை தோற்கடித்து நம்பத்தூண்டுகிறது என் நெஞ்சம்.
முன்பெல்லாம் நிலாச்சோறுக்கு அடிக்கடி கூடும் குடும்பக் கூட்டம்...
அரிதாய் தோன்றும் கிரகணத்தை காண அவரவர்வீட்டு மாடியில் கூடியிருந்தது...
தூரத்து மாடியில் எஃகோ எஃபெக்டில் கேட்கும் முகம்தெரியா குழந்தைகளின் குதூகலக்குரல் கிரகணத்துக்கு மேலும் கிராக்கி கூட்டிக்கொண்டிருந்தது...
தியேட்டரில், படத்தின் நடுவே கரண்ட் கட் ஆவதுபோல்...
கிரகணத்தை ஆழ்ந்து ரசிக்கும்போது குறுக்கே வந்து தொலைத்த மேகத்திரளை திட்ட மனம் வரவில்லை...
தோன்றி... மறைந்து... பின்தோன்றும் இந்த மாயை...
இயற்கை, சிலமணித்துளிகளே வானில் நிகழ்த்தும் கிராஃபிக்ஸ் காட்சி...
கிரகணம்...
அன்புடன்
ஹரீஷ் நாராயண்
